Moser, Toldbod Glass czy Wohlert? Porównanie lamp wiszących ze szkła opalowego

Louis Poulsen produkuje trzy lampy wiszące, które łączy jeden materiał, ręcznie dmuchane białe szkło opalowe, a mimo to oświetlają wnętrze na trzy zupełnie różne sposoby. Moser, Toldbod Glass i Wohlert mogą wyglądać w katalogu niemal identycznie. To porównanie pokazuje, jak każda z nich jest zbudowana, jak rozkłada się jej światło i do którego pomieszczenia pasuje najlepiej.

Trzech projektantów, jeden materiał

Szkło opalowe ma w Louis Poulsen długą historię, bo potrafi coś, czego nie potrafi metalowy klosz: cały klosz staje się źródłem światła. Żarówka znika za mlecznobiałą powierzchnią, a blask rozchodzi się po całym szkle, zamiast skupiać się w jednym jasnym punkcie. Każda z tych trzech lamp rozwija tę ideę w swoim kierunku.

Najstarsza jest Wohlert Pendant, zaprojektowana w 1959 roku przez architekta Vilhelma Wohlerta. Najbardziej znany jest jako współautor Louisiana Museum of Modern Art w Humlebæk na północ od Kopenhagi, a lampa ma ten sam spokojny, niewymuszony charakter co budynek. Gdy jemu współcześni dopracowywali rozbudowane systemy wielu kloszy, Wohlert sprowadził lampę do miękko zaokrąglonej kuli z otworem u dołu.

Dwie pozostałe pojawiły się w 2002 roku. Moser Pendant to dzieło ceramiczki Anu Moser, która wyszła nie od abażuru, lecz od zachowania roztopionego szkła: miękkiej kropli, która tworzy się na końcu piszczeli hutnika. Toldbod Glass Pendant opracował sam Louis Poulsen, a nazwa pochodzi od dzielnicy Toldbod na kopenhaskim nabrzeżu, gdzie firma przez długi czas miała swoją siedzibę.

Moser, Toldbod Glass i Wohlert obok siebie

Poniższa tabela zestawia trzy projekty pod względem cech, które zwykle przesądzają o wyborze. Wymiary podano za Louis Poulsen, w milimetrach.

Czym różni się światło

Wszystkie trzy klosze są dmuchane ręcznie, ale szkło jest obrabiane inaczej i właśnie tu tkwi prawdziwa różnica.

Moser: zamknięta kropla światła

Moser to niemal zamknięta forma z matowego szkła opalowego. Cała powierzchnia świeci równomiernie, żarówki nie widać pod żadnym kątem, a opatentowany detal mocowania sprawia, że połączenie z zawiesiem jest prawie niewidoczne. Efekt przypomina świetlistą kroplę zawieszoną w powietrzu. Ponieważ nic nie razi nawet wtedy, gdy patrzy się prosto w górę, Moser należy do lamp, które najłatwiej powiesić nisko.

Toldbod Glass: blask z kierunkiem

Toldbod Glass ma trzy warstwy szkła opalowego. Białe warstwy wewnętrzne rozpraszają światło, a błyszcząca warstwa zewnętrzna nadaje kloszowi delikatny połysk, gdy lampa jest wyłączona. Jej kształt kieruje przyjemny, nieoślepiający stożek światła w dół, na powierzchnię, a szkło nadal miękko świeci we wszystkich kierunkach, więc otoczenie nigdy nie pogrąża się w ciemności. Spośród trzech to lampa najbardziej zadaniowa.

Wohlert: księżyc z otworem

Kula Wohlert świeci równomiernie dookoła jak księżyc w pełni, ale otwór u dołu przepuszcza część światła prosto w dół. Dzięki temu stół lub podłoga pod lampą dostają więcej bezpośredniego światła niż pod Moserem, bez skupionego stożka Toldboda. Otwór ułatwia też wymianę żarówki. Wersja LED jest ściemnialna fazowo zwykłymi ściemniaczami, a przy ściemnianiu jej barwa robi się cieplejsza, od 3000 K do 1800 K.

Skala, waga i sufit

Rozmiar to najwyraźniejsza linia podziału. Moser i Toldbod Glass to kompaktowe lampy: najmniejszy Toldbod ma zaledwie 155 mm średnicy i waży 1,8 kg, a najmniejszy Moser ma 185 mm średnicy i waży 2,1 kg. Nawet największy Moser, 250 x 360 mm i 3,5 kg, pozostaje we wnętrzu skromnym obiektem.

Wohlert zaczyna tam, gdzie pozostałe się kończą. Najmniejsza wersja mierzy 300 x 320 mm i waży 6,4 kg, a wersje Ø 350 i Ø 400 ważą 7,8 kg (10,6 kg z LED). To wyraźna obecność nad stołem, która wymaga mocowania sufitowego zdolnego unieść taki ciężar. Sprawdź to z elektrykiem przed podjęciem decyzji, zwłaszcza w starszych budynkach z tynkowanymi sufitami.

Wszystkie trzy mają 3 m przewodu i rozetę sufitową (4 m w Wohlercie LED, z zasilaczem w rozecie), co pozwala dopasować wysokość zawieszenia na miejscu.

Która do którego pomieszczenia

W sypialni mała lampa wisząca po każdej stronie łóżka całkowicie zwalnia stolik nocny. Toldbod Glass Ø 155 lub Ø 220 to naturalny wybór, jeśli czytasz w łóżku, bo jej stożek światła oświetla stronę, nie rozświetlając całego pokoju. Moser Ø 185 pasuje do osób, które wolą łagodniejszy blask dookoła i lubią lampę, która ładnie wygląda z poduszki.

Nad wyspą kuchenną lepiej grupować, niż powiększać. Trzy lub cztery Toldbod Glass Ø 155 w prostym rzędzie dają każdej części blatu własną plamę światła i nie zasłaniają widoku przez kuchnię. Moser też się tu sprawdzi, a kilka lamp zawieszonych na różnych wysokościach tworzy swobodną konstelację, która pasuje także na klatkę schodową.

Nad stołem jadalnianym Wohlert pokazuje pełnię możliwości. Jedna Ø 350 lub Ø 400 nad okrągłym stołem albo dwie Ø 300 nad dłuższym dają obfite światło dookoła, w którym twarze wyglądają swobodnie, a przez otwór pada dość bezpośredniego światła na sam stół. Wohlert sprawdza się też w przedpokoju, gdzie dwie lub trzy w rzędzie nadają spokojny rytm.

Jak wybrać

Zacznij od pomieszczenia i sposobu, w jaki z niego korzystasz. Jeśli potrzebujesz skupionego światła na powierzchni, wybierz Toldbod Glass. Jeśli chcesz najbardziej dyskretnego, nieoślepiającego blasku i podoba ci się myśl o lampie ukształtowanej przez samo szkło, wybierz Moser. Jeśli lampa ma zaznaczyć swoją obecność nad stołem lub w dużym pomieszczeniu, wybierz Wohlert i przeczytaj więcej o jej historii w naszym tekście o Wohlert Pendant i współtwórcy Louisiany.

Wszystkie trzy mają tę samą cechę, dla której warto żyć ze szkłem opalowym: po włączeniu klosz staje się światłem, a po wyłączeniu jest czystą białą formą, która pasuje do każdej kolorystyki. Aby porównać je z innymi projektami, od wielowarstwowych kloszy Poula Henningsena po rzeźbiarskie lampy innych marek, przejrzyj pełną kolekcję lamp wiszących.