WG 27 czy WG 28? Lampy stołowe Wagenfelda w porównaniu

WG 27 i WG 28 mają na papierze te same wymiary i ten sam korpus z przezroczystego szkła, a mimo to wprowadzają światło do wnętrza w wyraźnie odmienny sposób. Obie lampy zaprojektował Wilhelm Wagenfeld pod koniec lat dwudziestych, a dziś wytwarza je TECNOLUMEN w Bremie; różnica między nimi tkwi wyłącznie w kloszu. Ten przewodnik zestawia obie lampy obok siebie, a następnie dokłada lampę podłogową WSTL 30, z myślą o tych, którzy wahają się między stołem a narożnikiem.

Jedna myśl rozwijana przez dwa lata

Wagenfeld kształcił się w warsztacie metalu Bauhausu w Weimarze, a szklana lampa stołowa, którą tam zbudował w 1924 roku, ukształtowała wszystko, co przyszło później. WG 27 Wagenfeld Table Lamp powstała trzy lata potem, w 1927 roku, i prowadzi ten przezroczysty korpus w cieplejszą stronę. Szklana podstawa i szklany trzon pozostają, więc światło i wzrok wciąż przechodzą na wylot przez dolną połowę lampy, ale nad nimi znajduje się szeroki klosz, pierwotnie wycinany z cellonu, wczesnej syntetycznej płyty, która delikatnie jarzyła się po zapaleniu. Geometria pozostaje zdyscyplinowana, a światło łagodnieje.

WG 28 Wagenfeld Table Lamp pojawiła się w 1928 roku i poprowadziła tę samą myśl o krok dalej, ściągając klosz w subtelnie stożkową formę, która kieruje więcej światła w dół. To najbardziej domowy członek wczesnej rodziny Wagenfelda: mniej deklaracja w sprawie Bauhausu, bardziej lampa, przy której się czyta. Wagenfeld przechodził już wtedy do szkła użytkowego i przedmiotów domowych, które wypełniły dużą część jego późniejszej pracy, i ta zmiana wrażliwości jest widoczna.

TECNOLUMEN wykonuje obie w oryginalnych proporcjach, zastępuje dawny cellon nowoczesnymi materiałami odpornymi na wysoką temperaturę i numeruje każdą lampę kolejno sygnaturą TECNOLUMEN. Jeśli rozważasz przede wszystkim sam szklany korpus, nasz tekst o szklanej i metalowej wersji lampy z 1924 roku omawia tę decyzję.

Wymiary obok siebie

Obie lampy stołowe są identyczne wymiarowo i to trzeba zrozumieć najpierw: wybór między nimi nie jest kwestią wielkości. WSTL 30 pojawia się tutaj jako stojąca na podłodze krewna, żeby było widać, jak bardzo zmienia się skala, gdy ten sam język formalny staje na podłodze.

Co klosz robi ze światłem

Oba klosze są stożkowe, ale kąt jest inny i to właśnie ten kąt stanowi cały argument. Klosz WG 27 jest szerszy i bardziej płaski z tej dwójki, więc większa część strumienia przechodzi na boki przez tkaninę. Lampa czyta się jako ciepła obecność we wnętrzu: świeci na zewnątrz, wypełnia przestrzeń wokół siebie i rzuca hojną, rozproszoną plamę zamiast wąskiej. Zapalona wieczorem samodzielnie zachowuje się jak małe źródło światła ogólnego.

Klosz WG 28 został wciągnięty w głębszy stożek, co zawęża boczne rozproszenie i kieruje więcej światła w dół, na to, co leży pod spodem: książkę, notes, krawędź stołu. Ciepła poświata wciąż przenika przez tkaninę, więc lampa nigdy nie zmienia się w światło zadaniowe w klinicznym sensie, ale blat pod nią jest obsłużony wyraźnie lepiej. Jeśli zamierzasz przy tej lampie faktycznie czytać, a nie tylko z nią mieszkać, to jest ta właściwa.

Jest jeszcze druga, cichsza konsekwencja. Ponieważ WG 27 wypycha więcej światła na zewnątrz na wysokości oczu, sprawdza się lepiej tam, gdzie lampę widać z drugiego końca pomieszczenia, na komodzie albo na końcu korytarza. WG 28, kierując światło w dół, łatwiej znosi godzinę siedzenia obok, bez zauważania źródła.

Planowanie 440 mm szerokości

Niezależnie od wyboru praktyczna liczba, którą warto mieć w głowie, to 440 mm. Tyle mierzy lampa w najszerszym miejscu, czyli przy kloszu, i jest to znacznie więcej, niż zakłada większość stolików bocznych. Na stoliku nocnym o szerokości 450 mm klosz wystaje po obu stronach; na stoliku 600 mm zostaje około 80 mm luzu z każdej strony, co jest wykonalne, ale ciasne, gdy dołączy książka i szklanka wody. Konsola, komoda albo głębokie biurko dają temu projektowi przestrzeń, dla której go narysowano.

Podstawa jest natomiast skromna: Ø 170 mm, więc lampa stoi na naprawdę niewielkim polu. Ten rozdźwięk między polem oparcia a sylwetką warto uwzględnić w planach. Sprawdź prześwit nad lampą tak samo jak obok niej, bo klosz znajduje się na wysokości 500 mm, a niska półka lub szafka wisząca nad stołem będzie go tłoczyć. Przewód o długości 2,5 m daje rozsądną swobodę w dotarciu do gniazdka bez naciągania go po blacie, ale na szklanym trzonie przewód jest widoczny i warto wybrać miejsce, w którym opada schludnie za lampą, a nie przed nią.

Kiedy lepiej sprawdzi się podłoga

Jeśli stoły w pomieszczeniu są już zajęte, WSTL 30 Wagenfeld Floor Lamp z 1930 roku przenosi tę samą myśl w górę. Przy wysokości 1570 mm, podstawie Ø 360 mm i kloszu 600 mm jest obiektem znacznie większym, a szklany korpus zamienia na metal niklowany na lakierowanej na czarno podstawie. Klosz ma prostą dolną krawędź, a rozproszone przez tkaninę światło pasuje do fotela do czytania, narożnika kanapy albo cichego gabinetu.

Wybór między stołem a podłogą sprowadza się zwykle do blatów. Lampa podłogowa nie potrzebuje stolika i oświetla strefę, a nie punkt, dlatego dobrze działa w grupie wypoczynkowej, w której nikt nie chce kolejnego przedmiotu na stoliku kawowym. Lampa stołowa umieszcza światło bliżej ręki i można ją zapalić samą dla małej plamy ciepła. We wnętrzu z obiema WSTL 30 i WG 28 czytają się jako wyraźnie spokrewnione, ale się nie powielają.

Jak wybrać między nimi

Wybierz WG 27, jeśli lampa ma oświetlać wnętrze: szeroka, skierowana na zewnątrz poświata na konsoli lub komodzie, gdzie nieco bardziej płaski klosz i szklany korpus widać w całości. Wybierz WG 28, jeśli lampa ma oświetlać blat: stolik nocny, biurko albo kącik do czytania, gdzie głębszy stożek kładzie światło tam, gdzie są dłonie. Obie mają 500 mm wysokości i 440 mm szerokości, obie są numerowane przez TECNOLUMEN i żadna nie zestarzeje się przez dekadę.

Jeśli wciąż zestawiasz wysokości i szerokości kloszy z meblami, które już masz, szersza kolekcja lamp stołowych to miejsce, w którym proporcje Wagenfelda można porównać z duńskimi i włoskimi projektami stojącymi w tej samej części wnętrza.